Starożytność
Pierwsze osadnictwo ludzkie w rejonie dzisiejszego Aszdod datuje się epokę paleolitu[1]. O tutejszej osadzie wspominają teksty spisane w języku ugaryckim w czasach starożytnego Kanaanu. przy skrajność XIII wieku p.n.e. gród zdobyły oraz zniszczyły ludy morza. na początku XII wieku p.n.e. osiedlili się tutaj Filistyni, którzy stworzyli tutaj unię pięciu miast. Znajdowało się tutaj środek uwielbienia przez Kananejczyków boga Dagona[2].
W 950 p.n.e. Aszdod zostało zniszczone przez faraona Siamuna. gród nie było odbudowywane do co bynajmniej 815 p.n.e.. około 715 p.n.e. gród zdobył oraz zniszczył asyryjski trusia Sargon II, który wygnał wszystkich jego mieszkańców[3]. gród Aszdod przewodziło powstaniu Filistynów, Żydów, Edomitów oraz Moabitów przeciw Asyrii.
W 605 p.n.e. gród zajął trusia babiloński Nabuchodonozor II. W 539 p.n.e. gród zdobył trusia macedoński Aleksander III Macedoński. Zmieniono wtedy nazwę spośród Aszdod na Izotus (łac. Azotus). podczas powstania Machabeuszów gród zdobył żydowski wódz Juda Machabeusz. Jego ojczulek Jonatan w 147 p.n.e. zburzył tutejszą świątynię Dagona. W następnych latach odbudowano mury obronne oraz gród zaczęło powstawać spośród upadku.